Epifania… kolejna

THE MAGI

Now as at all times I can see in the mind’s eye
In their stiff, painted clothes, the pale unsatisfied ones
Appear and disappear in the blue depth of the sky
With all their ancient faces like rain-beaten stones,
And all their helms of silver hovering side by side,
And all their eyes still fixed, hoping to find once more,
Being by Calvary’s turbulence unsatisfied,
The uncontrollable mystery on the bestial floor.

W. B. Yeats (1865-1939). Tu jego dwa epifanijne klasyki.

Podjęcie wątku tam, gdzie pozostawił go nasz zeszłoroczny znajomy, T.S. Eliot — taką interpretację wędrówki myślowo-motywicznej przejmie pewien kaznodzieja natchniony…

Ach, zawsze lubiłam kazania z poezją! — Nie trzy a sto razy mędrszymi mi się zdawały, niż umoralniające bajeczki o łatwych na-oczy-przejrzeniach, objawieniach i konwersjach. Zatem – Boh trojcu lubit – tylko podlinkować nasze własne cytowanie naszego własnego poety Jana — i do mnie, do mnie po inspirację i źródła wszyscy nowi natchnieni in spe!
Nie tylko kaznodzieje.