Niepowtarzalne

W niedzielę 26 sierpnia ‘07, podczas oglądania na Camden musicalu, w którym śpiewała córka znajomej P, trafiła się nam wszystkim nie lada gratka – 4 bilety na koncert The Rolling Stones: za trzy i pół godziny w O2 (Millenium Dome), na zakończenie World Tour. Jedyne £300 (cena nominalna – bodaj £170). P i jej musicalowa córka R nie wahały się ani chwili; ja wymówiłam się nadmiarem wrażeń jak na jedno popołudnie. Niewdzięcznica! Przepuścić okazję bycia pod tym samym (ogromnym) dachem z Mickiem i kompanami…
Tym bardziej niewdzięcznica, że nawet – zupełnie nie w moim stylu – miałam te £300 w kieszeni po niezrealizowanych sobotnich zakupach… A po takie atrakcje znajomi i kuzyni wyprawiali się byli aż do czeskiej Pragi. Inwestując sporo czasu, kasy…

‘Gdyby to była jakaś słynna śpiewaczka lub skrzypaczka…’ – rozpoczęła krytyczny komentarz koleżanka. ‘Może’ – weszłam jej w słowo – ‘za nie więcej, niż pół tej ceny’. Co także nie oddaje istoty rzeczy – planowałam przecież jakąś ekstra przyjemność urodzinową. Ale to ‘ocalone’ £300 kosztował okazyjny przelot powrotny do Monachium w porze świątecznego ruchu. Któż nie wymieniłby uwodzicielskiej buzi (i korpusu) Jaggera (w oddali, na telebimie) na roziskrzone Alpy pod stopami w okołonoworoczne poranki, dzionki i wieczory?!

Ale jednak te dwie rzeczy mają wiele wspólnego – są realne, jedyne w swych realizacjach. Jak pierwsze w życiu nawiedzenie Luwru dokładnie w niedzielę szczytu celebracji 200-lecia zburzenia Bastylii, jak snucie się po Paryżu (po zaliczeniu z samego ranka Amiens): od Pól Elizejskich poprzez Notre Dame, Sainte Chappelle, Ogrody Luksemburskie itd., po noc w podparyskim Arpagon – dokładnie w pewne urodziny.
W tej logice przeżywania jeden koncert, obudowany właściwie dostrojonymi i wyeskalowanymi emocjami i wysiłkami, wart jest więcej, niż tysiąc najdoskonalszych kompaktów: nawet, gdy za miesiąc nie pamięta się ani nutki – radość i wzruszenie zgromadzone ‘wewnątrz’ trwają, procentują, stają się częścią mnie, moją mocą.

W ostatnich latach – mimo dużego potanienia nośników obrazu i dźwięku – ludzie przestają chcieć płacić nawet drobne udziały za fizyczną płytkę, jej dystrybucję, prawa autorskie… Nie zapomnę ogromnych koszy skopiowanych sidików w bardzo bogatych niemieckich domach (o studentach nawet nie wspominając). Przy drastycznie malejących wpływach ze sprzedaży płyt – nawet dla ‘wielkich’ koncerty-spektakle stają się znaczącym zastrzykiem kasy, a dźwięk i obraz, utrwalone do wielokrotnego odtwarzania, przekształcają się w hm… promocyjną zanętę? Piękna edycja albumu, unikatowe dedykacje i wyjątkowość procesu nabywania pomagają, ale umiarkowanie – mówią spece od trendów na rynku fonograficznym.

Za dwa tygodnie koncert Celine Dion na Błoniach. Biletowany, ale łączka to wielka a krakowianie rozbestwieni licznymi okazjami darmowego uszczknięcia niepowtarzalności chwili…